Leczenie skolioz metodą Schroth
Skolioza to trójpłaszczyznowa deformacja kręgosłupa. Schorzenie to niewłaściwie leczone może doprowadzić do znacznego ograniczenia wydolności fizycznej, deformacji klatki piersiowej, trwałego kalectwa, niewydolności krążeniowo – oddechowej a nawet do śmierci.
Co to jest trójwymiarowa terapia skolioz metodą Schroth?
Zachowawcze leczenie skolioz metodą Schroth to trójpłaszczyznowy system ćwiczeń, zwany również ortopedyczno – oddechowym systemem wg Schroth, od nazwiska jej twórczyni Kathariny Schroth, która w młodości sama cierpiała z powodu skoliozy.
Metoda oparta jest na asymetrycznych derotujących ćwiczeniach oddechowych połączonych z równoczesną trójwymiarową korekcją skoliozy.
Koncepcja terapeutyczna:
- aktywna korekcja kręgosłupa i klatki piersiowej z uwzględnieniem wszystkich skrzywień, ćwiczenia korekcyjne zawierają zarówno korekcje w płaszczyźnie bocznej, jak i przednio-tylnej
- poprawa postawy poprzez samodzielne powtarzanie ćwiczeń korygujących skrzywienia oraz napięcie mięśni posturalnych w pozycji skorygowanej
- specjalne i świadomie wykonywane ćwiczenia oddechowe
Wskazania do terapii Schroth:
- skolioza u dzieci, młodzieży i dorosłych
- choroba Scheuermanna – zwana kifozą młodzieńczą, to występujące w młodości zaburzenia wzrostu kręgosłupa, charakteryzujące się okrągłymi plecami
- choroba Bechterewa – zwana zesztywniającym zapaleniem stawów kręgosłupa jest przewlekłą chorobą zapalną kręgosłupa
- wady postawy
- choroby zwyrodnieniowe kręgosłupa
- mobilizacja kręgosłupa przed operacją
Cele terapii skoliozy metodą Schroth:
- likwiduje bóle kręgosłupa
- zmniejsza skrzywienia kręgosłupa
- zapobiega pogłębieniu się już istniejącej skoliozy
- zapobiega negatywnym skutkom skoliozy
- zapobiega operacjom kręgosłupa
- koryguje postawę po operacji kręgosłupa
Co mogą zrobić osoby po operacji kręgosłupa?
Osoby po operacji kręgosłupa z powodu skoliozy myślą często, że nie powinny wykonywać gimnastyki leczniczej i nadwyrężać kręgosłupa. Jest to jednak błędne myślenie. Niestety usztywniony kręgosłup i sąsiadujące z nim odcinki tułowia, mogą przy niewłaściwej postawie znowu ulegać deformacji. W podświadomości pacjentów zachowane są nadal stare wzorce ruchowe i przyzwyczajenia sprzed operacji. Operacja nie koryguje przecież naszych nawyków. Dlatego jest to szczególnie ważne, aby nauczyć się specjalnych ćwiczeń, które skorygują postawę i będą zapobiegać ponownemu skrzywieniu kręgosłupa. W tej sytuacji konieczne są ćwiczenia nieoperowanych odcinków tułowia i kręgosłupa, aby poprawić i wzmocnić postawę.